Lucas Schröder is professioneel zeiler en werkt nauw samen met Stichting De Noordzee. Als zeiler komt Lucas veel op zee. Hij is begaan met de natuur en dan natuurlijk speciaal met zeenatuur. Voor Stichting De Noordzee is Lucas een belangrijke schakel tussen het dagelijkse werk en het uiteindelijke doel van ons werk, het beschermen van de Noordzee.

De Volvo Ocean Race 2008-2009
Op 11 oktober start de Volvo Ocean Race, een zeilwedstrijd rond de wereld. Er doen acht teams mee. Bij de ontwikkeling van de schepen worden kosten noch moeite gespaard om tot het winnende ontwerp te komen. De schepen halen enorm hoge snelheden en de bemanning heeft het zwaar. De wedstrijdvloot vaart langs allerlei zeeën en kustzones. Wij zijn benieuwd wat ze zullen tegenkomen. Daarom vroeg ik aan Lucas Schröder of hij iets meer over de Volvo Ocean Race zou kunnen vertellen.

Lucas, zaterdag start de Volvo Ocean Race, een zeilwedstrijd rond de wereld. Ben jij erbij?
Helaas behoor ik niet tot de gelukkigen, maar ik ga de race zeker op de voet volgen. De teams pakken de race zee professioneel aan, maar het is natuurlijk ook een fantastisch avontuur. Er zeilen ook een paar goede vrienden mee. Tom Braidwood – een Australische vriend – zeilt mee op Green Dragon en mijn leermeester in de weerkunde, Jean Yves Bernot, werkt als weer- en routeringsstrateeg voor het Russische team.

Wat zullen de teams allemaal meemaken op zee?
De race is dit jaar anders dan eerdere jaren. Wegens commerciële belangen wordt nu ook Azië aangedaan. Dat is nieuw. De start is in het Spaanse Alicante. In de Middellandse Zee is meestal weinig wind. Geen hoge snelheden maar een tactisch schaakspelletje. De snelheiden van de tonijnen die daar rondzwemmen, zo’n 70 kilometer per uur, zullen ze waarschijnlijk niet halen. Via de zeer drukke straat van Gibraltar komen ze op de Atlantische Oceaan met als grootste obstakel de windstiltes en plotselinge stormen van de doldrums. Daar worden ze soms letterlijk bekogeld met zwermen vliegende vissen die plotseling opduiken. Na het ronden van het zuidelijkste puntje van Afrika, Kaap de Goede Hoop komen de schepen in de Indische Oceaan. Deze route brengt hele nieuwe uitdagingen met zich mee. ‘s Nachts zullen ze enorm moeten oppassen voor vissersboten langs de kust. Maar het grootste gevaar is volgens mij de kust van Somalie en de straat van Malakka waar piraten actief zijn. De etapppe van het Chinese Qindao naar Rio de Janeiro in Zuid Amerika is verreweg de langste en zwaarste etappe. Eerst de Stille Oceaan over om uiteindelijk in de woeste en verlate Zuidelijke Oceaan terecht te komen richting de beruchte Kaap Hoorn. Dat is het gebied van de Albatros en woeste stormen die zonder remming van land het hele zuidelijk halfrond rond razen. Het kan daar flink tekeer gaan. Deze moderne 21 meter lange schepen (VOR70 klasse) zijn zwaar overtuigd. Ze zijn extreem licht en hebben (te) veel zeiloppervlak. De kunst is niet om zo hard mogelijk te gaan, het om zo hard mogelijk te gaan zonder dat het schip stuk gaat. De hele race is een balanceeract tussen maximale snelheid, en ‘alles heelhouden’ zoals het in zeilersjargon heet. Het ronden van Kaap Hoorn is een hoogtepunt voor iedere zeiler. Het is een beruchte kaap. Vanwege de vele stormen de kans op ijsbergen. IJsbergen vind ik doodeng, vooral als het een beetje mist. Daar, dichtbij Antarctica kan de vloot ook walvissen tegenkomen die de zomer opzoeken op het zuidelijk halfrond. Ik hoop echt dat het bij wonderbaarlijke ontmoetingen blijft en geen botsingen. De Volvo Ocean 70 raceboten halen enorme snelheden en bij een botsing kunnen walvis en bemanning flink gewond raken. Via de Zuid Atlantische Oceaan moeten ze weer door de doldrums naar de Noord Atlantische Oceaan en steken ze warme golfstroom over die ons in Europa het zachte klimaat en vruchtbare zeeën schenkt. Op die route van zuid naar noord loert een gevaar vlak onder de oppervlakte, drijvende zeecontainers die van vrachtschepen zijn afgevallen. Ze varen namelijk langs druk bevaren scheepvaartroutes. Mij is verteld dat er meer dan 30.000 containers ronddrijven. Als een boot daarop klapt kan het erg slecht aflopen…. Maar het zeeleven is daar ook spectaculair, van het leefgebied van de albatros tot trekroutes van dolfijnen en zeeschildpadden. Ik hoop dat ze af en toe een dag met windstilte hebben zodat ze kunnen genieten van al het moois om hun heen.

Ik durf het bijna niet te vragen, maar komen de schepen ook op de Noordzee?
Ja, ze komen op de Noordzee! Er ligt een boei die gerond moet worden voor de kust van Rotterdam. Vanaf daar varen ze door, via Gotenburg, naar St. Petersburg waar de finish ligt.

Hoe ‘groen’ is zo’n zeilwedstrijd?
Met de wind als motor heb je natuurlijk geen uitlaatgassen, dus zo’n zeilwedstrijd is een fantastische manier om door ’s werelds mooiste natuurgebieden te racen, ervan te genieten. Ik denk dat iedere zeiler die meedoet aan deze race enorm respect krijgt voor de natuurelementen en de schoonheid van de zeeën die ze doorkruisen. Maar een race als deze heeft natuurlijk de nodige ondersteuning op de kant nodig. Dat veroorzaakt veel vliegbewegingen. En de materialen die gebruikt worden zijn niet allemaal even natuurvriendelijk. Ik hoop dat het ondersteunende circus dat hen over de hele wereld achterna vliegt haar CO2 uitstoot compenseert. Ik weet ieder geval dat de organisatie van de race zeer bewust is van haar impact op de natuur.

Draagt de race nog op een andere manier bij aan het verduurzamen van de wereld? Absoluut, de kennis uit de zeilsport draagt zeker een steentje bij aan het verduurzamen van de wereld. Zo worden er nu zeilen ontwikkeld voor grote vrachtschepen, zodat zij ook op windkracht kunnen varen. Ik begreep dat daarbij nu al besparingen van 10% op stookolie behaald kunnen worden. Als je kijkt naar de omvang van de internationale vrachtscheepvaart is een dergelijke besparing natuurlijk gigantisch. Kortom, per saldo laat de zeilsport volgens mij goed zien hoe je eeuwenoude krachten met de nieuwste technologie kan gebruiken om je snel en duurzaam voort te bewegen. (meer over skysails voor vrachtschepen)

En hoe is het met jouw eigen toekomstplannen? Goed! Mijn doel is om mee te doen aan de Soloceans in 2011. Voor mij is dat de ultieme uitdaging; alleen de wereld rond met alleen een stop in Nieuw Zeeland. Daar ben ik nu druk mee bezig, maar zoals tegenwoordig alle sport, het begint met een goede sponsor.

Zou je de volgende keer iets kunnen vertellen over het weer tijdens de Volvo Ocean en welke keuzes de schepen maken? Natuurlijk!