Vandaag was weer een goede dag voor ons onderzoek. Onze eerste meting van de dag was vandaag gepland rond negen uur. Het zonnetje scheen en er stond niet al te veel wind. Dit gaf goede moed voor de rest van de dag.
Maar helaas, een half uur later kregen wij te horen van een van onze collega expeditieleden dat onze aanwezigheid aan dek wel handig zou zijn. Ons net bleek namelijk in de schroef van het schip te hangen. Nadat het net vakkundig verwijderd was door expeditielid Bas Poelman konden wij de schade aan het net bekijken. Op het eerste gezicht leek het net in orde te zijn, alleen het monster was niet meer te gebruiken door vervuiling van de schroef.
Niet veel later voer het schip weer verder richting de volgende duikplek, waar wij een tweede poging zouden gaan doen om een meting te doen. Kort nadat wij het net voor de tweede keer hadden uitgehangen op de nieuwe locatie ging het bijna weer mis. Door miscommunicatie met de crew van het schip, ging het schip varen om dichter bij de duikboei te komen. Probleem is alleen dat het net kapot zal gaan als het uithangt terwijl het schip vaart. Gelukkig waren wij net op tijd om het net binnen te halen.
Aan het eind van de dag hadden wij nog een laatste kans om een monster te nemen. Met het laatste beetje moed gooiden wij het net uit, maar toen wij het net omhoog haalden om het beter uit te werpen zagen wij dat het net toch gescheurd was.
Gelukkig was daar de redder in nood: Eddy van Vliet, de man van duizend en 1 ambachten die ons uit de brand hielp door het net te repareren. Het mocht echter niet meer baten voor de meting van vandaag, want het schip zou alweer bijna vertrekken.
Dit alles zou bijna een teleurstellende dag als eindresultaat opleveren, ware het niet dat wij vanavond de mooiste zonsondergang van deze expeditie hebben mogen zien.
Bekijk het achtergrond verhaal en de andere blogs hier.
Bekijk hier de Expedtie Doggersbank 2012 blogs van alle deelnemers
Lars en Nils
Interview van de dag met: Reindert Nijland
Reindert Nijland is Micro Bioloog. Hij heeft gestudeerd aan de RUG, waar hij promotie onderzoek deed naar eiwitproductie door bacteriën voor het ontwikkelen van vaccins. In 2000 heeft hij een nieuwe krabsoort ontdekt; de “penceel krab”. Nu werkt hij bij het UMC Utrecht aan de ontwikkeling van vaccins voor resistente bacteriën.
Hoe ben je bij Expeditie Doggersbank terecht gekomen?
Ik ben gevraagd door Wouter Lengkeek, een van de vaste expeditie biologen. Ik moest hier toen even goed over na denken omdat ik net vader ben geworden. Maar deze trip is zo bijzonder voor mij dat ik niet kon weigeren.
Wat is jouw rol tijdens de Expeditie?
Ik help alle biologen met het determineren van de gevonden soorten, in het bijzonder kijk naar krabben die ik vind tijdens het duiken en aantref op netten die worden losgesneden van wrakken. De bacteriën aanwezig in deze krabben test ik tevens op aanwezigheid van antibiotica resistente bacteriën die tegenwoordig in veel kippenvlees voorkomen.
Wat maakt het duiken tijdens de expeditie zo bijzonder voor jou?
Wanneer krijg je de kans om op de Klaverbank en de Doggersbank te duiken? Deze unieke kans maakt deze expeditie voor mij extra bijzonder.
Wat is het mooiste/meest bijzondere wat je tijdens de Expeditie hebt gezien?
De Klaverbank was voor mij de mooiste en de uniekste plek om te duiken. De bodem bestaat uit een grindvlakte waar Dodemansduim en Hydroiden op groeien. De prachtige kleuren maakt het bijna nog mooier als koraal.